Wzorzec tej rasy został wpisany do rejestru kynologicznego FCI w 1966 r. Dawny ogar polski wyginął, a obecnie robi się próby jego rekonstrukcji. Ten pies gończy przeznaczony do polowania na grubą zwierzynę znany był w dawnych czasach również poza naszym krajem. Charakteryzował się wysoko cenionymi zaletami myśliwskimi. Występował kiedyś w kilku lżejszych i mniejszych odmianach. Sprawia wrażenie psa silnego o zwartej budowie. Choć nie jest zbyt szybki wyróżnia się dużą wytrzymałością. Podczas pogoni za zwierzyną, zwietrzoną dobrym węchem, słychać jego czysty i donośny głos. W Polsce zanika już ten typ łowów. Niestety psy te nie nadają się do miejskiego chowu. Są raczej trudne do ułożenia. Dorstają do 55—65 cm.